<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!DOCTYPE wml PUBLIC "-//WAPFORUM//DTD WML 1.1//EN" "http://www.wapforum.org/DTD/wml_1.1.xml">
<wml>
<head> 
<meta http-equiv="Expires" content="0"/> 
<meta http-equiv="Cache-Control" content="no-cache"/> 
<meta http-equiv="Pragma" content="no-cache"/> 
</head>
<card title="斜插一支莲蓬_CmsTop">
	<p><a href="https://wap.xinxilanzhou.com/">首页</a> &gt; <a href="https://wap.xinxilanzhou.com/?action=category&amp;catid=11">文化</a> &gt; </p>
	<p align="center"><big>斜插一支莲蓬</big></p>
	<p align="right">2022-10-03 17:10</p>
	<p>。“芰裳荇带处仙乡，风定犹闻碧玉香。鹭影不来秋瑟瑟，苇花伴宿露瀼瀼。扫除腻粉呈风骨，褪却红衣学淡妆。好向濂溪称净植，莫随残叶堕寒塘。”秋意瑟瑟、鹭影无踪，苇花伴宿、夜露寒凉，鲁迅对莲蓬的怜爱可见一斑。那年鲁迅还是少年，看到枯萎的莲蓬，想到它的高洁傲岸，就希望它能“莫随残叶堕寒塘”，可见，鲁迅心中的女子应该是一支莲蓬，亭亭净植，淡雅绝尘，即使身陷泥淖，仍能一身傲骨，挺立尘世。<br />落日颓时，在书桌旁，斜插一支枯萎的莲蓬，让心取得一份禅意。待老去时，也能老成一株莲蓬，练就一身傲骨。在秋风中，不堕寒塘，铁骨铮铮，兀自孤独，兀自深情。<br />□高玉霞<br />
                 
                  
                 
                 

                    
              
<br />    来源：
      兰州晚报
                    
    
                </p>
	<p><a href="https://wap.xinxilanzhou.com/?action=show&amp;contentid=179892&amp;page=1" class="prev">上一页</a><a href="https://wap.xinxilanzhou.com/?action=show&amp;contentid=179892&amp;page=1">1</a><a href="javascript:void(0);" class="now">2</a><a href="javascript:void(0);" class="next disable">下一页</a><a href="https://wap.xinxilanzhou.com/?action=show&amp;contentid=179892&amp;type=all">余下全部</a></p>	<p><a href="https://wap.xinxilanzhou.com/?action=comment&amp;contentid=179892">共有评论0条</a></p>
<p><anchor title="返回"><prev/>&lt;返回</anchor><br /><br /><a href="https://wap.xinxilanzhou.com/" title="返回首页">&lt;返回首页</a></p>
<p align="center">Copyright CmsTop.com<br />2026年04月22日 22:01:41</p></card>
</wml>